Nie musisz mówić,
żeby powiedzieć coś ważnego.
Tutaj możesz pokazać, czego potrzebujesz, co Ci przeszkadza, co boli, czego nie chcesz albo kiedy potrzebujesz pomocy.
Nie musisz odpowiadać szybko. Możesz wybrać tylko jeden kafelek.
Możesz wskazać tylko tyle, ile chcesz. Możesz też zmienić zdanie. „Nie”, „stop” i „nie wiem” również są odpowiedziami.
Wybierz jedną rzecz.
Miś pomoże Ci przejść dalej. Nie musisz wybierać wszystkiego.
Czego potrzebujesz teraz?
W kolejnym kroku pojawią się duże kafelki: cisza, przerwa, jedzenie, picie, toaleta, odpoczynek, samotność, przytulenie, pomoc dorosłego i „coś innego”.
Jeden wybór wystarczy.
Możesz powiedzieć „nie”.
Dziecko będzie mogło wybrać m.in. „nie dotykaj mnie”, „nie chcę”, „stop”, „odejdź”, „potrzebuję przestrzeni” albo „chcę skończyć”.
„Nie” nie wymaga uzasadnienia.
Co przeszkadza najbardziej?
Hałas, światło, zapach, dotyk, dużo ludzi, rozmowy, zmiana planu albo brak możliwości odejścia.
Później wybieramy: czego potrzebuję?Możesz pokazać miejsce.
Powstanie prosta sylwetka ciała, na której można dotknąć miejsca bólu. Potem dziecko wybierze również: trochę / mocno / bardzo mocno.
Bez konieczności opisywania bólu słowami.Stan nie musi mieć dokładnej nazwy.
Można zacząć od prostych wyborów: dobrze / źle / trudno / nie wiem. Dopiero później — jeśli dziecko chce — przejść do bardziej szczegółowych stanów.
„Nie wiem” jest pełnoprawną odpowiedzią.
Nie trzeba wiedzieć, jak nazwać problem.
Wystarczy wybrać: „potrzebuję pomocy”. Kolejny ekran może pomóc określić, czy chodzi o ciało, emocje, otoczenie, zadanie czy komunikację.
Pomoc może być pierwszym i jedynym komunikatem.Mój Głos może być prosty albo bardziej rozbudowany.
Nie dobieramy poziomu według wieku. Dobieramy go do możliwości i sposobu komunikowania się dziecka.
Jeden wybór
Bardzo duże kafelki. Minimum tekstu. Jeden komunikat na ekranie.
POMOC
PRZERWA
BOLI
Wybór + potrzeba
Dziecko najpierw pokazuje, co jest trudne, a potem czego potrzebuje.
↓
CHCĘ CISZY
Prosty komunikat
Kilka kolejnych wyborów może stworzyć pełniejsze zdanie.
HAŁAS
POTRZEBUJĘ PRZERWY
Jak działa Mój Głos?
Wybierasz
Dziecko wybiera jeden duży, czytelny kafelek.
Doprecyzowujesz
Tylko wtedy, kiedy jest to możliwe i rzeczywiście potrzebne.
Pokazujesz
Gotowy komunikat może zostać pokazany rodzicowi, nauczycielowi albo innej osobie.
Kończysz
Nie ma obowiązku wykonywania kolejnych kroków ani odpowiadania dalej.
Miś nie pyta: „Dlaczego nic nie mówisz?”
Miś pomaga znaleźć inną drogę. Może pokazać prostą instrukcję, ograniczyć liczbę wyborów, przypomnieć, że można nacisnąć „stop” albo po prostu zostać z dzieckiem na jednym ekranie bez kolejnych pytań.
Nie każde dziecko powinno widzieć wszystkie możliwości.
Tryb opiekuna będzie pozwalał dopasować Mój Głos do konkretnego dziecka — tak, aby nie tworzyć dodatkowego przeciążenia nadmiarem wyborów.
Brak mowy nie oznacza braku komunikatu.
Mój Głos ma pomóc dziecku przekazać potrzebę, odmowę, dyskomfort, ból lub prośbę o pomoc bez wymagania, żeby zrobiło to za pomocą mowy.
