AGNIESZKA CHMIEL I PAWEŁ PFLEGEL
Nasze książki
Dwie perspektywy. Wspólne pisanie. Historie o autyzmie, tożsamości, pamięci i odwadze bycia sobą.
Wszystkie nasze książki tworzymy wspólnie. Łączymy osobiste doświadczenie życia w spektrum autyzmu z wiedzą psychologiczną, literaturą i praktycznymi narzędziami wspierającymi osoby neuroatypowe oraz ich bliskich.
Piszemy dla dorosłych, młodzieży, dzieci, rodziców, nauczycieli i specjalistów. Każdy projekt ma własny język i formę, ale wszystkie łączy ten sam cel: pokazywać neuroróżnorodność bez uproszczeń, oceniania i odbierania człowiekowi prawa do własnej perspektywy.
1
Książka na rynku
„Autystka. Analiza bez znieczulenia” ukazała się 8 kwietnia 2026 roku.
1
Powieść w trakcie
„Nie moja historia” – psychologiczna, oniryczna opowieść o pamięci i tożsamości.
3
Książki dla młodszych czytelników
Seria Zosi i Lilith dla dzieci, młodzieży oraz ich dorosłych.
JUŻ W SPRZEDAŻY
BESTSELLER WYDAWNICTWA„Autystka. Analiza bez znieczulenia”
To szczera, bezkompromisowa i jednocześnie czuła książka o życiu w spektrum autyzmu. Nie jest poradnikiem ani medycznym kompendium. Pokazuje autystyczną rzeczywistość od środka – intensywną, wymagającą, pełną sprzeczności, ale również sensu i własnej logiki.
Agnieszka opisuje doświadczenie późnej diagnozy, maskowania, przeciążenia, relacji, zdrowia, komunikacji i mozolnego dochodzenia do samoakceptacji. Paweł porządkuje te doświadczenia, nadaje im psychologiczny kontekst i pomaga lepiej zrozumieć mechanizmy funkcjonowania osób w spektrum.
W książce pojawiają się również metaforyczne opowieści o Zofii i Lilith – kotce, która wnosi dystans, czułość i własny sposób patrzenia na świat.
Dla kogo?
- dla osób w spektrum – zdiagnozowanych i poszukujących odpowiedzi,
- dla rodzin i bliskich,
- dla psychologów, terapeutów, pedagogów i edukatorów,
- dla wszystkich, którzy chcą wyjść poza stereotypy.
CZYTELNICY O KSIĄŻCE
Oceny i recenzje
Dane z Lubimy Czytać: stan na 6 sierpnia 2026 roku. Oceny mogą się zmieniać.
Wybrane głosy czytelników
Książka pomogła czytelniczce inaczej spojrzeć na maskowanie, komunikację, zgodę na dotyk i społeczne pojęcie „normalności”.
Recenzentka wykorzystuje książkę podczas zajęć TUS z młodymi dorosłymi i podkreśla jej prosty, elegancki język oraz połączenie informacji z poetycką formą.
Czytelnik zwrócił uwagę, że metaforyczne historie Zofii i Lilith pomagają poczuć autystyczne doświadczenie od środka.
Oceny w serwisach czytelniczych mogą się zmieniać wraz z pojawianiem się kolejnych głosów. Strona pokazuje zarówno opinie pozytywne, jak i odsyła do pełnych zestawień, gdzie można poznać różne reakcje czytelników.
W TRAKCIE PRACY
„Nie moja historia”
To nie jest historia o szaleństwie. To historia o pamięci, która pęka pod ciężarem milczenia.
Narratorka prowadzi czytelnika przez rzeczywistość, w której codzienność stopniowo traci swoje oczywiste znaczenia. Dźwięki mają krawędzie, spojrzenia zostają pod skórą, przedmioty przechowują ślady, a światło, lustra i cisza nie są jedynie elementami otoczenia — stają się częścią opowieści o pamięci, tożsamości i życiu w świecie napisanym według cudzych zasad.
Granica między wspomnieniem, snem i rzeczywistością zaciera się z każdym kolejnym rozdziałem. Fragmentaryczne obrazy, powracające głosy i miejsca, które nie zachowują się tak, jak powinny, odsłaniają doświadczenie osoby przez lata uczącej się maskowania, odgrywania ról i kwestionowania własnego sposobu odbierania świata.
To psychologiczna, oniryczna powieść inspirowana estetyką Davida Lyncha, opowiadająca o autyzmie, przeciążeniu, traumie, pamięci, maskowaniu i próbie odzyskania prawa do własnej historii. Nie daje jednej odpowiedzi i nie prowadzi prostą drogą. Pozwala wejść w świat pęknięć, przesunięć, odbić i ciszy, w której obecność nie musi już oznaczać znikania.
Cztery pierwsze części prowadzą przez światło, lustro, pamięć i ciszę. Część V — „Echo wciąż brzmi”, autorstwa Pawła — pozostaje integralną częścią tej samej książki. Zmienia perspektywę narracji: pokazuje historię z punktu widzenia osoby, która słuchała, próbowała zrozumieć i nie uciekła. Nie wyjaśnia wcześniejszych części ani nie zamyka ich symboli w jednej interpretacji. Jest pogłosem tego, co zostało wypowiedziane, przemilczane i wspólnie usłyszane.
„To książka o tym, jak odzyskać siebie, kiedy całe życie uczono cię być kimś innym”.
Projekt jest obecnie w trakcie pracy.
SERIA W PRZYGOTOWANIU
Zosia, Zofia i Lilith
Seria prowadzi czytelnika przez kolejne etapy rozwoju – od odkrywania świata, przez rozpoznawanie własnej tożsamości, aż po budowanie odwagi do życia w zgodzie z samym sobą.
6–10 LAT
„Zosia i Lili. Opowieści z Krainy Inaczej”
Historie dla młodszych dzieci o emocjach, bodźcach, codziennych trudnościach, poczuciu bezpieczeństwa i odkrywaniu, że inność nie jest wadą.
11–14 LAT
„Zosia i Lilith. Opowieści o odnajdywaniu siebie”
Książka o pierwszych większych pytaniach dotyczących relacji, szkoły, samotności, zmian i własnego miejsca w świecie.
15–19 LAT
„Zofia i Lilith. Opowieści o odwadze bycia sobą”
Opowieści dla starszej młodzieży o maskowaniu, tożsamości, granicach, relacjach i stopniowym odzyskiwaniu własnego głosu.
Trzy części każdej książki
Każdy tom łączy opowieść literacką, komentarz psychologiczny i praktyczne narzędzia. Dzięki temu książki mogą być czytane zarówno przez dzieci i młodzież, jak i przez dorosłych, którzy chcą lepiej ich wspierać.
Historia Zosi i Lilith
Autorska opowieść Agnieszki przedstawiająca codzienne doświadczenia dziecka lub nastolatka w spektrum autyzmu.
Komentarz psychologiczny
Część opracowana przez Pawła, zawierająca psychologiczne wyjaśnienia oraz praktyczne wskazówki dla rodziców, nauczycieli i specjalistów.
Ćwiczenia i narzędzia
Autorska część coachingowa Agnieszki: karty pracy, ćwiczenia, dzienniki i narzędzia wspierające samoświadomość, regulację emocji i poczucie własnej wartości.
Dlaczego piszemy razem?
Wspólne pisanie jest dla nas naturalnym połączeniem dwóch perspektyw: osobistego doświadczenia i wiedzy psychologicznej.
Agnieszka wnosi doświadczenie osoby autystycznej, język literacki, obserwację codzienności i autorskie narzędzia coachingowe. Paweł porządkuje opisywane doświadczenia, nadaje im kontekst psychologiczny i pokazuje mechanizmy, które mogą pozostawać niewidoczne dla otoczenia.
Dzięki temu nie oddzielamy człowieka od teorii ani teorii od życia. Chcemy tworzyć książki, które nie tylko opisują neuroróżnorodność, lecz również pomagają ją rozumieć i wspierać bez nadmiernej kontroli, upraszczania i oceniania.
Kontakt w sprawie książek
Zapraszamy do kontaktu w sprawie wywiadów, spotkań autorskich, współpracy wydawniczej, patronatów i projektów edukacyjnych.
