Bezpieczny
kąt
Zbuduj miejsce, w którym jest mniej trudnych bodźców i więcej tego, co pomaga.
Razem z Misiem sprawdzisz, co warto wyciszyć, ograniczyć albo dodać, żeby Twojemu ciału było trochę łatwiej.
Chodzi o miejsce bardziej przyjazne dla Ciebie.
Bezpieczny kąt może być pokojem, fragmentem klasy, namiotem z koca, fotelem albo po prostu miejscem, w którym przez chwilę jest mniej bodźców.
Możemy zmniejszyć światło, hałas, tłok albo liczbę rzeczy dookoła.
Miękkie rzeczy, cisza, ruch, słuchawki albo coś znajomego.
Nie każdy odpoczywa tak samo. Wybierasz tylko to, co ma sens dla Ciebie.
Gdzie może być Twój bezpieczny kąt?
Nie musi to być osobny pokój. Wystarczy miejsce, do którego możesz czasem się wycofać.
Czego powinno być tam mniej?
Wybierz rzeczy, które czasem utrudniają Ci odpoczynek.
Co chcemy dodać do bezpiecznego kąta?
Wybierz rzeczy, które mogą dawać więcej komfortu albo poczucia bezpieczeństwa.
Jakie światło jest dla Ciebie najłatwiejsze?
Nie każdy lubi całkowitą ciemność. Wybierz to, przy czym Twoim oczom jest łatwiej.
A co z dźwiękami?
Sprawdź, przy jakiej ilości dźwięków najłatwiej byłoby Ci odpocząć.
Czego może potrzebować Twoje ciało?
Odpoczynek nie zawsze oznacza leżenie. Czasem ciało potrzebuje ruchu albo mocniejszego nacisku.
Co możesz powiedzieć, gdy potrzebujesz swojego kąta?
Możesz wybrać gotowe zdanie. Nie trzeba wszystkiego długo tłumaczyć.
Tak może wyglądać Twoje spokojniejsze miejsce.
To nie jest lista zasad. Możesz ją zmieniać, kiedy lepiej poznasz swoje potrzeby.
Bezpieczny kąt nie jest karą ani miejscem, do którego trzeba Cię wysyłać. To przestrzeń, z której możesz skorzystać, kiedy potrzebujesz mniej bodźców albo więcej czasu dla siebie.
Zapisz ukończoną NeuroGrę, aby pojawiła się w Twoim Dzienniku.
Bezpieczne miejsce nie musi być idealnie ciche.
Ma być takie, w którym Twojemu układowi nerwowemu jest choć trochę łatwiej.
