Kosmiczna autystka analizuje profesora P., który sądzi, że ją bada. W rzeczywistości obserwacja działa w obie strony. Ironia, czarny humor[…]

Autystyczna kosmitka przejmuje kontrolę nad sytuacją. Pierwsza rozmowa z profesorem P. staje się początkiem świadomej relacji dwóch światów.

Kosmiczna autystka świadomie konfrontuje obserwatora. Opowieść o granicach, byciu badanym i odzyskiwaniu kontroli – z czarnym humorem i czułością.