W mrocznym kinie: Antichrist (2009), Lars Von Trier
Analiza filmu Antichrist (2009) Larsa von Triera jako opowieści o żałobie, winie i rozpadzie relacji. Refleksyjny tekst o bólu, który[…]
Zrozumieć, nie oceniać: Myślę za dużo — czyli jak wyjść z pętli analizy
Nadmierne analizowanie jako mechanizm bezpieczeństwa. Jak zatrzymać kaskadę myśli, uspokoić układ nerwowy i wyjść z pętli analizy bez walki z
Okiem psychologa: Gdy osobom z autyzmem trudno znaleźć słowa
Dlaczego dorosłym osobom z autyzmem trudno czasem znaleźć słowa? O przetwarzaniu języka, small talku, ćwiczeniu komunikacji i wsparciu specjalistycznym w[…]
W mrocznym kinie: Melancholia (2011), Lars von Trier
Melancholia Larsa von Triera jako opowieść o końcu świata, który zaczyna się wewnątrz. Nasza wspólna refleksja o depresji, przeciążeniu i[…]
W mrocznym kinie: Breaking the Waves (1996), Lars von Trier
Breaking the Waves Larsa von Triera to poruszająca opowieść o miłości absolutnej, która zostaje uznana za zagrożenie. Refleksja o poświęceniu,[…]
Z przymrużeniem oka: Czemu ludzie się uśmiechają, gdy są smutni?
Dlaczego ludzie uśmiechają się, gdy jest im smutno? Kosmiczny raport terenowy o maskach, emocjach i przetrwaniu w ludzkim świecie –[…]
Zrozumieć, nie oceniać: Co naprawdę czuję? — o emocjach, które pojawiają się z opóźnieniem
Dlaczego emocje u części osób neuroróżnorodnych pojawiają się z opóźnieniem? Jak rozpoznać sygnały ciała i prowadzić dziennik opóźnionych reakcji? Praktyczny
Ciszej o mnie: Kiedy świat robi się za ciężki
Osobisty tekst o zaostrzeniu depresji jesienią i zimą, o wycofaniu, przeciążeniu i poczuciu niewidzialności. Głos osoby neuroatypowej.
Zrozumieć, nie oceniać: Jesienne rytuały, neuroatypowość i „trudne” święta
Dlaczego jesienne święta bywają trudne dla osób neuroróżnorodnych? Hałas, tłum i presja tradycji prowadzą do przeciążenia. Jak wspierać w tym[…]
Zrozumieć, nie oceniać: Jak budować relacje z osobami neuroróżnorodnymi
Jak wspierać osoby neuroróżnorodne w relacjach? Poznaj praktyczne wskazówki dotyczące komunikacji, zaufania i akceptacji bez oceniania i presji maskowania.
