Groteskowy i niepokojący świat DumbLand Davida Lyncha staje się punktem wyjścia do refleksji o przeciążeniu, impulsach i krzyku, który czasem[…]

Nowy rok nie musi oznaczać naprawiania siebie. Osobisty, cichy tekst o wejściu w nowy rok bez presji, w zgodzie z[…]

Kosmiczny cykl o autyzmie i nadmiarze bodźców. Raport z Planety NADMIAR, humor, autoironia i refleksje o życiu w spektrum.

Kosmiczna perspektywa autystycznej rozbitki: nocne łączności ze statkiem matką, percepcja bodźców i życie autystów na Ziemi.

Autoironiczny tekst o autyzmie i komunikacji międzygatunkowej. Dlaczego ludzie mówią między wierszami i czemu to dla nas kosmiczny chaos?

Samoakceptacja bez idealizacji i romantyzowania. Jak nie wpaść w pułapkę „muszę się naprawić” i jak wspierać siebie w codzienności, kiedy[…]

Autoironiczny tekst o autyzmie: kosmiczne raporty z Ziemi, humor, dystans i refleksje o życiu wśród ludzi bez instrukcji obsługi.

Jak ciało sygnalizuje emocje u osób neuroróżnorodnych? Przeciążenie jako granica, skanowanie ciała i praca z opóźnionymi reakcjami emocjonalnymi.

Dlaczego emocje u części osób neuroróżnorodnych pojawiają się z opóźnieniem? Jak rozpoznać sygnały ciała i prowadzić dziennik opóźnionych reakcji? Praktyczny

Osobisty tekst o zaostrzeniu depresji jesienią i zimą, o wycofaniu, przeciążeniu i poczuciu niewidzialności. Głos osoby neuroatypowej.