Kosmiczna autystka analizuje profesora P., który sądzi, że ją bada. W rzeczywistości obserwacja działa w obie strony. Ironia, czarny humor[…]

Profesor P. prowadzi obserwację obiektu F #2203. W notatce nr 7 dochodzi do przełomu – kosmiczna autystka przyznaje, że nie[…]

Kosmiczna autystka świadomie konfrontuje obserwatora. Opowieść o granicach, byciu badanym i odzyskiwaniu kontroli – z czarnym humorem i czułością.

Raport profesora P. ujawnia przełom: obiekt F #2203 nie jest odosobniony, a obserwacja kończy się niespodziewaną konfrontacją. Czarny humor i[…]

Czarny humor i neuroatypowa czujność. Autystyczna kosmitka zaczyna podejrzewać, że jest śledzona przez badacza. Raport własny z cyklu „Z przymrużeniem

Kolejny raport profesora P. ujawnia zaskakujące szczegóły: pot, kichanie i oddech podważają teorię o cyborgu. Czarny humor i metafora neuroatypowości.

Dlaczego ludzie uśmiechają się, gdy jest im smutno? Kosmiczny raport terenowy o maskach, emocjach i przetrwaniu w ludzkim świecie –[…]

Kosmiczny cykl o autyzmie i nadmiarze bodźców. Raport z Planety NADMIAR, humor, autoironia i refleksje o życiu w spektrum.

Autoironiczny tekst o autyzmie i komunikacji międzygatunkowej. Dlaczego ludzie mówią między wierszami i czemu to dla nas kosmiczny chaos?

Autoironiczny tekst o autyzmie: kosmiczne raporty z Ziemi, humor, dystans i refleksje o życiu wśród ludzi bez instrukcji obsługi.