Ciszej o mnie: Nie umiem wracać do normalności. O brudzie zdradzonego zaufania
Nie wszystko się da wybaczyć. Tekst o tym, co zostaje po zdradzie zaufania – i dlaczego powrót do normalności bywa
Ciszej o mnie: Nie umiem odpoczywać przy innych. O samotności, która daje ulgę
Cisza, samotność, brak masek. O tym, dlaczego nie potrafię odpoczywać przy innych i jak samotność staje się moją przestrzenią bezpieczeństwa.
Ciszej o mnie: Nie jestem niezorganizowana – mam chaos w głowie. O zarządzaniu czasem i funkcjach wykonawczych
Nie jesteś niezorganizowana. Po prostu Twój mózg działa inaczej. O trudnościach z planowaniem i zarządzaniem czasem w spektrum autyzmu.
Ciszej o mnie: Dlaczego nie pamiętam wielu momentów z przeszłości. O lukach w pamięci i emocjonalnym zamrożeniu
Czym są luki w pamięci i emocjonalne zamrożenie? Osobisty tekst o zapominaniu, które chroni – i o życiu bez wspomnień[…]
Ciszej o mnie: Prawda, którą musiałam zobaczyć. O zaufaniu, które zostało wykorzystane
O zaufaniu, które zostało wykorzystane. O kłamstwie, manipulacji i o tym, jak trudno odzyskać wiarę w siebie po takim doświadczeniu.
Ciszej o mnie: Dlaczego wszystko traktuję zbyt serio? O nadmiernym zaangażowaniu emocjonalnym w codzienność
O życiu w emocjonalnych skrajnościach. O perfekcjonizmie, hiperwrażliwości i poczuciu winy, gdy „zbyt mocno” przeżywasz zwykłą codzienność.
Ciszej o mnie: Boisz się ciemności, ja boję się światła. O funkcjonowaniu nocą, kiedy świat wreszcie milknie
Dlaczego noc daje ulgę osobie w spektrum? O ciszy, odwróconym rytmie dobowym i poczuciu winy, że działa się „odwrotnie” niż
Ciszej o mnie: Nie wiem, kim jestem, gdy nie działam. O lęku przed bezczynnością
Kiedy bezczynność wywołuje wstyd, a działanie staje się przymusem. O funkcjonowaniu w skrajnościach, perfekcjonizmie i lęku przed „nicnierobieniem”.
Ciszej o mnie: Granice, które musiałam postawić. O tym, że „nie” to nie jest atak
O przekraczaniu granic, które boli nawet bez złych intencji. O „nie”, które nie jest agresją. Osobisty głos kobiety w spektrum.
Ciszej o mnie: Potrzebuję, żeby rzeczy były… właśnie tak. O mikrorutynach, których nikt nie widzi
Drobne rytuały, które porządkują świat osób w spektrum. O mikrorutynach, które dają poczucie bezpieczeństwa i pomagają przetrwać codzienność.
