Mamy głos: Jak przeżyć komisję o niepełnosprawność dziecka – poradnik od mamy dla mamy
Jak wygląda komisja orzekająca o niepełnosprawności dziecka? Praktyczne wskazówki od mamy dziecka z AuADHD i chorobą nowotworową – dokumenty, stres,[…]
W mrocznym kinie: The Eye (2002), Oxide Pang Chun i Danny Pang
Refleksyjna analiza filmu The Eye (2002). O widzeniu, które nie przynosi ukojenia, nadmiarze bodźców i prawdzie, której czasem wolelibyśmy nie
Z przymrużeniem oka: Protokół synchronizacji – Archiwum, które pamięta jutro
Autystyczna kosmitka Maga odkrywa, że Archiwum projektu Otherworld nie zapisuje przeszłości, lecz przyszłe możliwości. Synchronizacja z profesorem P. uruchamia ostatni[…]
Ciszej o mnie: Nie potrzebowałam imprez. Potrzebowałam bezpieczeństwa
Osobisty tekst o życiu w spektrum autyzmu, relacji z osobą ekstrawertyczną, przeciążeniu społecznym, alkoholu jako sposobie przetrwania i odkrywaniu, czym[…]
Z przymrużeniem oka: Protokół synchronizacji – brakujące wspomnienie
Autystyczna kosmitka Maga odkrywa, że pamięć uczestników eksperymentu nie została wymazana, lecz podzielona. Tajemniczy symbol uruchamia Archiwum, które może odmienić[…]
W mrocznym kinie: Audition (1999), Takashi Miike
Audition (1999) Takashiego Miike to nie tylko kultowy japoński horror. To refleksja o samotności, projekcjach i iluzjach, które tworzymy na[…]
Ciszej o mnie: Kiedy lato boli
Jak osoba w spektrum autyzmu doświadcza upałów? Osobisty tekst o przeciążeniu układu nerwowego, nadwrażliwości na wysoką temperaturę i sposobach radzenia[…]
Z przymrużeniem oka: Protokół wielokrotnej obserwacji
Autystyczna kosmitka Maga odkrywa, że istnieje więcej wersji jej i profesora P. Jednak pojawienie się dziesiątej wersji wywołuje strach nawet[…]
W mrocznym kinie: Honogurai mizu no soko kara (Dark Water 2002), Hideo Nakata
Refleksyjna analiza filmu Dark Water Hideo Nakaty. O opuszczeniu, pamięci miejsc, samotności i historiach, które wracają mimo prób ich ukrycia.[…]
Ciszej o mnie: Nie potrzebowałam wielu ludzi. Potrzebowałam tych właściwych
Osobisty tekst o przyjaźni, samotności i bliskości w spektrum autyzmu. O relacjach budowanych na zaufaniu, wspólnym rozumieniu świata i bezpieczeństwie.
